Zondagmorgen, een wandelingtje met mijn hond. Achter mijn huis ligt er een piep piep piepklein bosje. Kunstmatig aangelegd weliswaar en bedoeld als doorgang naar de achterliggende woonwijk. Een leuke en aangename passage die heel veel gebruikt wordt.
Er is hier nu wel iemand voorbijgekomen die duidelijk de leuze hanteert: “Coca-cola, ge kunt den boom in!”. Tenzij hij of zij deze takken als natuurlijke koelkast gebruikt, want het flesje en inhoud ervan lijken mij toch lekker fris te hangen. Die koelkast-piste lijkt mij nog niet eens zo’n vreemd idee, want het flesje ligt er wel heel mooi bij. En anders is het gewoon een prachtige worp geweest.
