‘t is gekleurd en ‘t vliegt…

Zondag laatst bij de luchthaven van Oostende. Ik wou er ook eens proeven van  “vliegtuig-spotten”. Wat me direct opviel: er waren geen doorwinterde spotters aanwezig en uren in het rond ook geen vliegtuigen. Toch geen die enig teken van vliegen vertoonden, een paar kleine speelgoedvliegtuigjes niet te na gesproken.
Om alsnog iets vliegend te kunnen fotograferen heb ik het maar op een akkoordje gegooid met een plaatselijke  eend. Een perfecte stijgingscurve als je het mij vraagt en niet de minste geluidshinder.

Licht en donker

Laatst een leegstaande boerderij ontdekt in eigen stad. Uiteraard op verkenningstocht gegaan en hierbij deze ruimte gevonden. Ik kon er zelfs niet eens in rechtstaan. Het invallend licht op de vochtige vloer gaf een prachtige structuur. Mijn D100 kennende zou ik hiervan in 1 shot nooit geen juist beeld kunnen maken. Drie opnames gemaakt. Eentje voor het kleine venstertje, eentje voor de doek aan de muur en eentje voor de vloer. Telkens dus lichtmeting op het betrokken onderwerp. En dan maar Photoshoppen. Opnames uiteraard vanaf statief-)

Boomtrein

Een beetje spielerei op een zaterdagavond in deze vroeg lente. 

Petro Paulo

Het was op een plein in Antwerpen. Ik heb geen idee van de naam van het plein. Mijn kennis van de Antwerpse geografie is van een erbarmelijk laag niveau, vandaar. Daarbij, het heeft ook geen belang wat er op het straatnaambord staat. Maar hij zat daar wel. Petro Paulo Rubens. Het was beslist hem. Je kon het zo zien. Aan z’n blik. Duidelijk de blik van een kenner. Hij schonk niet eens aandacht aan het vreemde toestel dat hem begluurde. Welke kleuren zou hij deze keer uit zijn borstels en verven en spatels en paletten distileren? Zijn borstels? Die staken beslist in de Aldi-plastickzak. 

Inge

Zonder woorden

Koffieklets

Een beetje voorjaarszon, een paar vrienden, een terrasje en een kop koffie. Koffieklets… ergens onderweg.